زمینلرزه مرگبار کاراکاس در ونزوئلا به این دلیل فاجعهبار بود که دو لرزش بزرگ با فاصله کمتر از یک دقیقه از یکدیگر رخ دادند. در ابتدا یک زلزله به بزرگی ۷٫۲ ریشتر به وقوع پیوست و تنها ۳۹ ثانیه بعد، زلزلهای ۷٫۵ ریشتری (که حدود سه برابر قدرتمندتر بود) منطقه را لرزاند. ویلیام بارنهارت از سازمان زمینشناسی آمریکا اشاره میکند که وقوع این لرزشها در خشکی و نزدیک به مراکز پرجمعیت، عامل اصلی تلفات بالای آنها بوده است. شواهد نشان میدهد که این دو زلزله احتمالاً در دو گسل مجزا اما متقاطع رخ دادهاند.
درک علمی از ریسک زلزله
محقق دانشگاه ایالتی اورگان، توضیح میدهد که در ارزیابیهای سنتی دانشمندان اغلب فرض میکنند که لرزش فقط روی یک گسل رخ میدهد. با این حال، زلزله ونزوئلا — درست مانند زلزله سال ۲۰۱۶ کایکورا— نشان داد که چگونه گسلهای به هم پیوسته میتوانند باعث گسستهای متعدد شوند و اطلاعات مهمی را برای ارزیابی ریسک در اختیار دانشمندان قرار دهند.
پیامدهای جهانی
این پدیده چندگسلی مختص ونزوئلا نیست و مناطقی مانند سیستم گسل سن آندریاس در کالیفرنیا نیز شرایط تکتونیکی پیچیده مشابهی دارند. با وجود اینکه تحقیقات نشان میدهد سطح فشار در گسلهای کالیفرنیا به بالاترین حد خود در ۱۰۰۰ سال گذشته رسیده است، اما این منطقه آمادگی بسیار بیشتری برای مقابله با چنین بحرانی دارد. در بسیاری از نقاط جهان، مهندسی ساختمان همگام با پیشرفتهای علم زلزلهشناسی پیش نرفته است و مقاومسازی کل شهرها چالشی بسیار دشوار و پرهزینه است.
عدم ارتباط با زلزلههای دیگر
وقوع همزمان این زلزلهها با لرزشهایی در ژاپن و کالیفرنیا، ممکن است عجیب به نظر برسد. اما بارنهارت از سازمان زمینشناسی آمریکا تأیید میکند که این رویدادها کاملاً به یکدیگر بیارتباط هستند. زمینلرزهها دائماً در سراسر جهان اتفاق میافتند، اما از آنجا که بیشتر آنها در اعماق اقیانوسها رخ میدهند، مردم متوجه آنها نمیشوند.
بیشتر بخوانید:
