خبر کوتاه بود اما ماهیت خبر برای مردم ایران بسیار طولانی؛ بدترین حافظه ایرانیان کشته شده بود. علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی کشته شد. برای بیشتر ایرانیها علی خامنهای نماد ظلم و کشتار و شکنجه و غربت بود. مردم از فرط خوشحالی گریه می کردند و باورشان نمی شد که علی خامنه ای ظالم سالهای طولانی آنها دیگر نیست. بیش از ۳۶ سال از زندگی مردم را نه تنها در ایران بلکه در خاورمیانه به تباهی کشانده بود. تقریبا هر ایرانی یک ذهنیت بد از او داشت.
قاتل جوانان ایران
علی خامنهای باعث شده بود که عده ای داغدار پدر و مادر و فرزندان خود شوند. عدهای برای فرار از ظلم او راه غربت را در پیش گرفته بودند. عده ای بخاطر سیاستهای او برای تکه نانی در شب محتاج بودند. خانهی عده ای ویران شده بود و خو دشان آوارهی کشورهای دیگر. علی خامنهای ۳۶ سال بود که خون می ریخت و از خون مردم ایران و خاورمیانه تغذیه می کرد. او قاتل مهسا، حدیث، اسرا، آیلار، مبین، سپهر و هزاران جوان ایرانی بود. او قاتل آرزوها و امیدهای جوانان این خاک بود. کابوسی که سالها بود ایرانیها هر شب او را می دیدند. همیشه از دشمن حرف می زد اما خودش بزرگترین دشمن آزادی و شادی و زندگی مردم ایران بود.
نقطه عطفی در تاریخ
کشته شدن او یک نقطهی عطفی در تاریخ ایران و خاورمیانه می باشد. تاریخ از او به نیکی یاد نخواهد کرد زیرا هیچ خاطره ی خوبی از خود به میراث نگذاشت. در تاریخ از او همچون هیتلر و قذافی و صدام یاد خواهد شد که خون هزاران را ریخته بودند. ایرانی که می توانست به یکی از کشورهای مرفه در منطقه و جهان تبدیل شود در نتیجهی سیاستهای خامنهای هرروز فقیر تر شد. او ایرانی ساخته بود که بوی خون و ترور می داد. بی شک ایران بعد از خامنهای به روزهای زیبای خود خواهد رسید.
