ممکن است شما ماهر ترین رقصنده نباشید، اما انسانها به طور منحصر به فرد در همراهی خود جوش با موسیقی مهارت دارند. توانایی حرکت همزمان با یک ضرب آهنگ در قلمرو حیوانات نسبتا نادر است. مدتها تصور میشد که این توانایی محدود به گونه هایی است که میتوانند صداها را تقلید کنند. اکثر نزدیکترین خویشاوندان زنده ما نظیر شامپانزهها فاقد این مهارت هستند.
اما میمونهای ماکاک با همراهی با آهنگهای گروه بکاستریت بویز و دیگر آهنگها، این نظریه را نقض کردهاند. ماکاکها جزو یادگیرندگان صوتی محسوب نمیشوند، اما با موفقیت ضربات دست خود را با ضرب آهنگ چندین قطعه موسیقی هماهنگ کردند.
روش مطالعه دانشمندان
این یافته سرنخهای جدیدی در مورد تکامل موسیقی ارائه میدهد. دانشمندان سعی کردهاند با مطالعه چگونگی واکنش گونههای مختلف به آهنگهای ساخته دست بشر، ریشههای خلق موسیقی را درک کنند. در انسانها، همراهی خودجوش با آهنگ نیاز به قابلیتهای پیچیدهای دارد، از جمله درک الگوهای انتزاعی و آماده سازی بدن برای پاسخ به ضرب آهنگ بعدی. چنین مهارتهایی از همان دوران نوزادی در انسان شروع به ظهور میکنند. اما به غیر از گونه ما، تاکنون فقط پرندگان و شیرهای دریایی با ریتمها هماهنگ می شوند.
تحقیقات اخیرنشان داده که اکنون میتوانیم میمونهای ماکاک را به این فهرست کوچک از رقصندگان غیرانسانی اضافه کنیم. در مجموعهای از آزمایشات، دو میمون ماکاک نر بالغ با پاداش آبمیوه آموزش دیدند تا با چندین آهنگ همراه شوند. این قطعات موسیقی دارای ضربآهنگهایی بودند که دنبال کردن آنها برای افراد نسبتا آسان بود و سرعت آنها نزدیک به ضربآهنگهای مترونوم بود که قبلا برای آموزش میمونها استفاده میشد. محققان دانشگاه ملی مکزیک، این میمونها را به روشهای مختلف به چالش کشیدند تا مهارت ضرب گرفتن آنها را آزمایش کنند.
نتیجه آزمایشات
در آزمایش اول، دانشمندان سه آهنگ پخش کردند و سپس سرعت آنها را به اندازه نیم ضرب تغییر دادند، با این حال میمونها ریتم را حفظ کردند. مرحله دوم، تیم آهنگها را به هم ریخت و طبق گفته این مقاله، «ساختار زمانی ریتمیک را از بین برد». در طول آن آزمایش، میمونها فقط زمانی که یک ضرب آهنگ را میشنیدند، هماهنگ میشدند. و در انتها، میمونها برای حفظ ریتم ثابت با آهنگ «همه» از گروه بکاستریت بویز که با سه سرعت مختلف پخش میشد، پاداش دریافت کردند. در این مرحله آخر، میمونها همچنان ترجیح میدادند با سرعت اصلی آهنگ هماهنگ شوند.
مشاهده اینکه یک میمون آموزش دیده بهطور طبیعی به سمت هماهنگ سازی ضربات خود با سرعت واقعی (انسانی) آهنگهای جدید گرایش پیدا میکند، گواه دیگری بر خودانگیختگی احتمالی در درک ریتم موسیقی است. با این حال، محققین اذعان دارند که حرکات ماکاک لزوما جزو رفتارهای طبیعی نیستند، مانند ضرب گرفتن غریزی با انگشتان پا یا تاب خوردن که توسط انسانها هنگام شنیدن یک آهنگ جذاب انجام میشود و میمونها به آموزش های زیادی نیاز داشتند. «این مطالعه پیشرفتی کلیدی در جهت درک ریشههای عصبی-زیستی و تکاملی درک ریتم موسیقی ارائه میدهد و میمون ماکاک را به عنوان یک مدل ارگانیسم معرفی میکند.»
بیشتر بخوانید:
