موشها به خاطر کثیف و ناقل بیماری بودن، از شهرت بدی برخوردارند. اما این جوندگان باهوش، قادر به یادگیری کارهای پیچیده هستند. آن ها حتی می توانند از تخیل خود برای جهتیابی استفاده کنند. اکنون گروهی از محققان در آلمان می گویند طی یک تحقیق مشاهده کرده اند که موشهای قهوهای، خفاشها را در هوا شکار می کنند. آنها می گویند تعامل جمعیت موش ها و خفاش ها خبر خوبی برای جوامع انسانی نیست.
فلوریان گلوزا-راوش، زیستشناس موزه تاریخ طبیعی برلین ، در بیانیهای میگوید: «مشاهدات ما نشان میدهد که موشهای قهوهای چقدر در بهرهبرداری از منابع غذایی در اکوسیستمهای شهری سازگار و ماهر هستند، ضمن اینکه یک مسئله حفاظتی مرتبط با پستانداران مهاجم را برجسته میکند. تا آنجا که ما میدانیم، این نوع رفتار موشها قبلاً به صورت علمی مستند نشده بود».
یک رفتار مشابه
برای این مطالعه، محققان بر روی دو مکان اصلی خواب زمستانی خفاشهای شهری در شمال آلمان تمرکز کردند، یک غار در شهر بادزگبرگ و دیگری ساختمانی متروکه در لونبورگ. دانشمندان از دوربینهای مادون قرمز و دستگاههای تصویربرداری حرارتی برای بررسی این مکانها در دورههای فعالیت بالای خفاشها بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ استفاده کردند. در مکان بادزگبرگ، دوربین تصاویر واضحی از موشهای قهوهای در حال شکار خفاشها ضبط کرد. آنها از دو استراتژی متمایز استفاده کردند: برخی از جوندگان به خفاشهای ثابتی که فرود آمده بودند یا در حال استراحت بودند، حمله میکردند، در حالی که برخی دیگر هنگام پرواز خفاشها در هوا، به آنها حمله میکردند.
این موشها اغلب در حال گشت زنی در ورودی غار هستند. آنها روی پاهای عقب خود می ایستند، از دم خود برای تعادل استفاده میکنند و پاهای جلویی خود را برای گرفتن خفاشهای در حال پرواز بالا میبرند. آنها خفاشها را در هوا گرفته و بلافاصله با گاز گرفتن آنها را می کشند.
موشها بینایی ضعیفی دارند، بنابراین دانشمندان گمان میکنند که این جوندگان با لمس کردن خفاشها با سبیلهای خود یا با حس کردن جریانهای هوا از بالهای خفاشها، آنها را شناسایی می کنند.
عواقب این تعامل
موشهای مهاجم میتوانند جمعیت حیوانات بومی را در جزایر از بین ببرند. این مطالعه همچنین نشان میدهد که این جوندگان ممکن است تأثیر مشابهی در محیط های شهری داشته باشند. خفاشهای بادزگبرگ و لونبورگ در حال حاضر با تهدیدات دیگری برای بقای خود، از جمله آلودگی نوری و توسعه شهری روبرو هستند. اکنون، به نظر میرسد که آنها باید با موشهای گرسنه نیز مقابله کنند.
اهمیت این تحقیق از آنجا برجسته می شود که هم خفاشها و هم موشها حامل طیف گستردهای از عوامل بیماریزا هستند. چنین تعاملاتی ممکن است سرایت عوامل بیماریزای مرتبط با خفاش به جوندگان را تسهیل کند، که به طور بالقوه پویایی بیماری را تغییر داده و فرصتهای انتقال به انسان و حیوانات اهلی را گسترش میدهد.
بیشتر بخوانید:
