نزدیک به نیم قرن است که جامعه ایران زیر آوار واژگانی چون بحران اقتصادی، چالش های معیشتی و بحران بیآبی و بیبرقی نگاه داشته شده است. اما حقیقت عریان و کتمانناپذیر این است که بحران واقعی، خود این ساختار ناکارآمد و حاکمان آن هستند. دکترین آنها در تمام این سالها، تولید مستمر بحرانهای ساختگی و سرگرم کردن جامعه با خزعبلات ایدئولوژیک و پروپاگاندای پوچ بوده است. پوششی سیستماتیک برای غارت منابع ملی، چپاول سفرههای مردم و کشتار سیستماتیک معترضان.
بیشتر ببینید:
