آیا سپاه به پایان خود رسیده است؟

فلسفه وجودی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی معنایی در جامعه ایران ندارد. این نیرو ماهیت و ضرورت بودن خود را در ایران از دست داده است. ۴۶ سال است که ایران را، مردمش را و منابعش را به گروگان گرفته است. امروز اگر ایران درگیر جنگی ویرانگر است، بخاطر ماجراجویی های سپاه پاسداران می باشد. اگر مردم ایران در بی برقی و بی آبی هستند، برای این است که این نیرو آب و برق آنها را می دزدد. امروز اگر اقتصاد در ایران به آستانه ورشکستگی رسیده و تورم بالای صد درصدی را شاهد هستیم، بخاطر مداخلات سپاه در این حوزه می باشد. سپاه در طی سالها ایران را از مسیر پیشرفت به مسیر پس رفت سوق داد. امروز مردم ایران این سئوال را از خود می پرسند که آیا نیازی به وجود این نیروی مخرب می باشد؟

چراهای بدون جواب درباره سپاه

سپاه چرا باید برای خود هلدینگهای اقتصادی ایجاد کرده و به استخراج ارز دیجیتال بپردازد؟ چرا باید یک نیروی به اصطلاح نظامی در امور رسانه ای و هنری دخالت کند؟ چرا نیروهای وابسته به سپاه باید در عرصه های همچون سیاست و مدیریت و ورزش حضور پررنگی داشته باشند؟ می توان این لیست چراها را به صد رساند. نمی توان جوابی برای این چراها پیدا کرد.

لازمه پایان سپاه

وقتی نیرویی در جهت خلاف منافع مردم خود حرکت کند، آیا نیازی به بودن آن است؟ وقتی یک نیرو باعث ایجاد جنگ، خونریزی، تورم، عقب ماندگی و سو مدیریت در یک جامعه باشد، مردم آن جامعه حق آنرا دارند که از وجود آن نیرو رهایی یابند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هم با فعالیتهای خود ثابت کرده که منافع مردم ایران در دایره فکری و وجودی این نیرو جایی ندارد. آنچه که برای این نیرو از بدو تاسیس تا امروز اهمیت داشته و دارد، منافع فرماندهان خود و مبارزه برای بقای خود بوده است. برای همین است که فعالیتهای سپاه برای بقا محدود به مرزهای ایران نبوده و منطقه خاورمیانه را هم در بر می گیرد. این نیرو همچون اختاپوسی در امور کشورهای منطقه دخالت کرده و باعث نا امنی می شود.

ایران و خاورمیانه با وجود سپاه نمی توانند به صلح و آرامش برسند. این نیرو دشمن صلح و آرامش می باشد. وقت آن رسیده که این نیروی مخرب به پایان خود سلام کرده و برای همیشه از صحنه روزگار حذف شود.

بیشتر بخوانید:

جنوب ایران؛ قربانی سپاه پاسداران