ایران سالهاست که اسیر چنگ جمهوری اسلامی است. جمهوری اسلامی برای پیشبرد سیاستهای ایدئولوژیک خود، سالهاست که این کشور را غارت کرده و مردم ایران را به مرز فلاکت رسانده است. امروز اگر ایران درگیر جنگ است، نتیجهی همین سیاستهای ایدئولوژیک می باشد. سران جمهوری اسلامی بر ادامه اشتباهات خود اصرار ورزیده و با حمله به کشورهای منطقه سعی می کنند تا شعله جنگ را گسترش دهند.
مسبب اصلی درگیریها
چرا این جنگ شروع شد؟ و مسبب اصلی این درگیریها کیست؟ آیا آمریکا و اسرائیل بدون هیچ دلیل و منطقی به مواضع جمهوری اسلامی حمله کردند؟ اگر جمهوری اسلامی به فعالیتهای پنهان خود درباره برنامه هستهای ادامه نمیداد، آیا جنگی رخ می داد؟ اگر جمهوری اسلامی در طول ۴۷ سال نیروهای نیابتی خود را تاسیس و تجهیز نمی کرد، آیا جنگی شروع می شد؟ آیا جنگی اتفاق می افتاد اگر جمهوری اسلامی هزاران نفر از مردم را در اعتراضات مسالمت آمیز به گلوله نمی بست؟ آیا امروز ایران درگیر جنگ بود اگر جمهوری اسلامی صنایع موشکی پنهان خود را توسعه نمی داد تا با آن خاورمیانه را تهدید کند؟ جواب همهی این سوال ها این است: نه!
امروز جنگی که خاورمیانه درگیر آن است، حاصل ماجراجویی های رهبر کشته شده جمهوری اسلامی میباشد. جمهوری اسلامی به هدف قرار دادن اماکن غیر نظامی در کشورهای عربی بسنده نکرده و در تازهترین ماجراجویی با یک پهپادی انتحاری به فرودگاهی در کشور آذربایجان هم حمله کرده است. جمهوری اسلامی استاد ایجاد دشمن برای خود است.
اگر امروز مردم ایران نسبت به این جنگ احساس خوشحالی پنهان دارند، بخاطر سیاستهای غلط و مظالم بی حد این رژیم می باشد. جمهوری اسلامی خون کاشت و امروز خون درو می کند. اگر این رژیم کمترین اهمیتی به کشور ایران و مردمش می داد، امروز بجای جنگ افروزی و حمله به کشورهای منطقه، راه مماشعت را در پیش می گرفت. نه اینکه کورکورانه هرروز در منطقه موشک پراکنی کند.
بیشتر بخوانید:
