روزه تنها عادات غذایی را تغییر نمیدهد، بلکه تحقیقات نشان میدهد که تأثیر روزه بر عملکرد مغز بسیار قابل توجه میباشد. هنگامی که فرد روزه میگیرد، بدن از استفاده از گلوکز بهعنوان منبع اصلی انرژی به استفاده از کتونها تغییر میکند. کتونها بهعنوان یک سوخت کارآمد برای مغز شناخته میشوند و این تغییر میتواند بر سیگنالدهی مغز و تعادل انرژی تأثیر بگذارد. به همین دلیل، برخی افراد در طول دورههای روزه داری احساس تمرکز بیشتر و وضوح ذهنی بهتری را گزارش میکنند.
انعطاف پذیری عصبی
مطالعات علمی همچنین نشان میدهند که روزه میتواند از انعطاف پذیری عصبی (neuroplasticity)، یعنی توانایی مغز برای سازگاری و ایجاد ارتباطات جدید، حمایت کند. این فرآیند نقش مهمی در یادگیری، حافظه و سلامت کلی شناختی ایفا میکند. روزه ممکن است فرآیند اتوفاژی (autophagy) را فعال کند، که یک فرآیند طبیعی پاکسازی است و در آن بدن سلولهای آسیب دیده را حذف کرده و به تجدید سلولی کمک میکند. این فرآیند برای سلامت طولانی مدت مغز بسیار مهم است. روزه داری با کاهش التهاب و بهبود حساسیت به انسولین مرتبط است، که هر دو با نحوه مدیریت استرس و پیری توسط مغز ارتباط دارند. سطوح پایینتر التهاب با عملکرد سالمتر مغز در طول زمان مرتبط است.
تغییرات بیولوژیکی
محققان همچنین مشاهده کردهاند که روزه میتواند بر برخی مواد شیمیایی و هورمونهای مرتبط با مغز که در خلقوخو، پاسخ به استرس و تاب آوری ذهنی نقش دارند، تأثیر بگذارد. اگرچه نتایج ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، این تغییرات بیولوژیکی توضیح میدهند که چرا روزه داری همچنان برای بررسی فواید بالقوه آن بر سلامت مغز مورد مطالعه قرار میگیرد. به زبان ساده، روزه تنها بر بدن تأثیر نمیگذارد، بلکه میتواند نحوه استفاده مغز از انرژی، سازگاری و پاسخ به استرس را نیز تحت تأثیر قرار دهد. زمانی که بهصورت ایمن و مناسب انجام شود، روزه داری میتواند بهعنوان بخشی از یک سبک زندگی سالم از عملکرد مغز حمایت کند.
بیشتر بخوانید:
