جایزهٔ نوبل ادبیات تاکنون ۱۱۷ بار توسط کمیتهٔ نوبل آکادمی سوئد به مجموعاً ۱۲۱ نویسنده اهدا شده است. این جایزه سال قبل به لازلو کراسناهورکایی مجاری تعلق گرفت. هر جایزه نوبل شامل مبلغ ۱۱ میلیون کرون سوئد (معادل یک میلیون یورو) است. برندگان همچنین مدال طلای ۱۸ عیار و دیپلم دریافت میکنند. هیئت داوران این جایزه را بدلیل آثار گیرا و خارق العاده او که توانایی قلم این نویسنده را بار دیگر به رخ میکشد به او اهدا کردند. لازلو نویسنده و فیلمنامه نویس ۷۱ ساله در طول سال های گذشته جوایز متعددی بدست آورده، از جمله جایزهٔ بینالمللی من بوکر در ۲۰۱۵ و جایزهٔ ملی کتاب ترجمه شده ۲۰۱۹.
سبک نگارش ادبی
سبک نوشتاری لازلو بیشتر هراس آور و حزن آلود با جملات پیچیده می باشد. گفتنی است رمانها، داستانهای کوتاه و مقالات او بیش از هر جا در آلمان شناخته شده است، کشوری که سالها در آن زیسته. همچنین در مجارستان، جایی که بسیاری او را مهمترین نویسنده زنده کشور میدانند. آثار کراسناهورکایی معمولا به موضوعاتی مانند انزوا، فساد، پوچی و بحرانهای انسانی میپردازند. فضای داستانهای او اغلب تیره و پر از تنش است.
اقتباس سینما
بسیاری از فیلم های بلند سینمایی را از نوشته های او اقتباس گرفته اند. «تانگوی شیطان» (۱۹۸۵) و «مالیخولیای مقاومت» (۱۹۸۹) هر دو توسط فیلمساز مجاری، بله تار کارگردانی شدهاند، کسی که کراسناهورکایی سالها با او همکاری خلاقانه داشته است. علاوه بر این، کراسناهورکایی چندین فیلمنامه برای فیلمهای تار نوشت، از جمله «لعنت» (۱۹۸۸)، فیلم هفتساعتهٔ «تانگوی شیطان» (۱۹۹۴)، «هارمونیهای ورکمایستر» (۲۰۰۰، برگرفته از «مالیخولیای مقاومت») و بهویژه «اسب تورین» (۲۰۱۱)، که یکی از برجستهترین و تحسینشدهترین آثار تار محسوب میشود.
کراسناهورکایی می گوید: «بدون کافکا، من وجود نداشتم.» علاوه بر کافکا، تاثیر نویسندگان دیگری نیز بر سبک نوشتاری او مشهود میباشد. منتقدان ادبی، سبک نوشتاری کراسناهورکایی را با نویسندگانی چون کافکا، گوگول و توماس برنهارد مقایسه کردهاند و البته از تاثیر داستایفسکی و جیمی هندریکس بر جهان داستانی او نیز نباید غافل شد.
بیشتر بخوانید:
