اوایل ماه دسامبر سال جاری میلادی، سازمان بهداشت جهانی اولین راهنمای خود را در مورد استفاده از داروهای لاغری ویگووی، زپ باند و «پپتید-شبه گلوگاگون نوع یک» یا داروهای جی ال پی-یک GLP-1 منتشر کرد.
تدروس آدهانوم گبریسوس، مدیر کل سازمان بهداشت جهانی، در بیانیهای میگوید: «چاقی یک چالش بزرگ جهانی در حوزه سلامت است که سازمان بهداشت جهانی متعهد به رسیدگی به آن از طریق حمایت از کشورها و مردم در سراسر جهان برای کنترل مؤثر و عادلانه آن است. در حالی که دارو به تنهایی این بحران سلامت جهانی را حل نمیکند، داروهای جی ال پی-یک میتواند به میلیونها نفر کمک کند تا بر چاقی غلبه کنند و آسیبهای مرتبط با آن را کاهش دهند.»
توصیه های کلیدی سازمان بهداشت جهانی
در این راهنما که در مجله جاما منتشر شده است، سازمان بهداشت جهانی دو توصیه کلیدی ارائه میدهد. یکی این است که داروهای جی ال پی-یک میتوانند توسط بزرگسالان، به استثنای افراد باردار، برای درمان طولانی مدت چاقی استفاده شوند. دیگری این است که رژیم غذایی سالم و ورزش کردن در کنار استفاده از این داروها حفظ شود.
ماری اسپرکلی، محقق مدیریت وزن در دانشگاه کمبریج انگلستان، به خبرگزاری رویترز میگوید که این توصیهها «به طور مناسب به عنوان مشروط درجهبندی شدهاند». در این راهنما اشاره شده است که دادههای محدودی در مورد ایمنی، اثربخشی و مقرون به صرفه بودن طولانی مدت جی ال پی ها وجود دارد.
سازمان بهداشت جهانی، چاقی را به عنوان یک «بیماری مزمن و عودکننده» میشناسد. بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان تحت تأثیر چاقی قرار دارند که باعث بیماری، مرگ و بار اقتصادی میشود.
جی ال پی-یک؛ داروی حس سیری
در سالهای اخیر، شرکتهای داروسازی داروهای جدیدی را منتشر کردهاند که از هورمون طبیعی پپتید-شبه گلوکاگون یک تقلید میکنند. این هورمون پس از غذا خوردن توسط روده تولید میشود و باعث احساس سیری شده و به تنظیم قند خون کمک میکند.
داروهای جی ال پی-یک در ابتدا برای کنترل سطح قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ توسعه داده شدند. اما محققانی که آزمایشهای بالینی را انجام میدهند، متوجه شدند افرادی که این داروها را مصرف میکنند، اشتهای خود را نیز از دست میدهند.
راهنمای سازمان بهداشت جهانی بر اهمیت دسترسی عادلانه به جی ال پی ها و چالشهای احتمالی در ارائه دارو به افراد نیازمند تأکید دارد. در این بیانیه آمده است: «حتی با گسترش سریع تولید، پیشبینی میشود که داروهای جی ال پی تا سال ۲۰۳۰ به کمتر از ۱۰ درصد از افرادی که میتوانند از آن بهرهمند شوند، برسد». این بیانیه خواستار اقدام فوری در مورد تولید، مقرون به صرفه بودن و آمادگی سیستم های بهداشتی محلی برای تأمین نیازهای جهانی است.
بیشتر بخوانید:
