نشانههای اولیه زوال شناختی ممکن است بر عادات رانندگی ما تأثیر بگذارد. انتخابهای ما در زمان سفر و مسیرها یک شاخص بالقوه از سلامت روان است.
محققان دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس دریافتند که تمایل به رانندگی کمتر و ماندن در مسیرهای آشنا میتواند نشاندهنده نیاز به مداخله زودهنگام برای رانندگانی باشد که ممکن است در معرض خطر تصادف جادهای در آینده باشند.
اطلاعات مربوط به رانندگی بیمار، همراه با سایر علائم، ممکن است به تشخیص کمک کند. این تیم نشان داد که چگونه افزودن دادههای ردیابهای جی پی اس به تستهای استاندارد سن و حافظه، همراه با سایر عوامل جمعیتشناختی، محققان را قادر ساخت تا زوال شناختی را در بین افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف در ۸۷ درصد موارد به طور دقیق تشخیص دهند.
گانش بابولال، محقق مغز و اعصاب، میگوید: “شناسایی زودهنگام رانندگان مسنتر که در معرض خطر تصادف هستند، یک اولویت بهداشت عمومی است. اما شناسایی افرادی که ایمن نیستند، چالش برانگیز و زمانبر است.”
عادات رانندگی به عنوان نشانگرهای زیستی
محققان دریافتند که ردیابی جی پی اس رفتار رانندگی میتواند مشکلات شناختی را مؤثرتر از سن یا تستهای استاندارد حافظه به تنهایی نشان دهد. افراد مبتلا تمایل دارند تنظیمات خاص و ظریفی را در عادات رانندگی خود ایجاد کنند. آنها کمتر رانندگی میکنند، به خصوص در شب، و به طیف باریکتری از مسیرهای آشنا پایبند میمانند.
این راه حلها میتوانند راهی کمحجم و بدون مزاحمت برای شناسایی افراد در معرض خطر زوال شناختی قبل از وقوع تصادف یا بروز علائم اصلی ارائه دهند.
هنگامی که با دادههای دیگری مانند سن، نمرات آزمون شناختی و خطر ژنتیکی ترکیب میشود، افزودن اطلاعات رانندگی، دقت تشخیص زوال شناختی را به۸۷٪ افزایش میدهد.
هدف این تحقیق شناسایی زودهنگام افراد است. که امکان مداخله به موقع برای به حداکثر
رساندن ایمنی و حفظ استقلال تا حد امکان را فراهم میکند.
بیشتر بخوانید:
