سالهاست که دانشمندان حیواناتی را که در نیروگاه هستهای چرنوبیل یا در نزدیکی آن زندگی میکنند، مورد مطالعه قرار میدهند. با هدف دیدن چگونگی تاثیر سطح تشعشعات بر سلامت، رشد و تکامل آنها.
هزاران سگ در این منطقه زنگی میکنند که بسیاری از آنها فرزندان حیوانات خانگی هستند که سالها پیش در تخلیه سریع این منطقه رها شدند. با نزدیک شدن به چهلمین سالگرد این فاجعه، زیستشناسان همواره در حال بررسی چگونگی تاثیر تشعشعات هسته ای بر این حیوانات هستند .
تغییرات ژنتیکی
دانشمندان دانشگاه کارولینای جنوبی و موسسه ملی تحقیقات ژنوم انسانی، بررسی دی ان ای ۳۰۲ سگ ولگرد را آغاز کردهاند. هدف آنها بهتر درک کردن چگونگی تاثیر تشعشعات بر ژنوم این حیوانات است.
این مطالعه نشان داد که سگهای ولگرد ساکن در نزدیکی نیروگاه چرنوبیل، تفاوتهای ژنتیکی متمایزی نسبت به سگهایی که تنها در فاصله ۱۰ مایلی در شهر چرنوبیل زندگی میکنند، دارند. ممکن است مطالعه انجام شده نشانگر این باشد که سگها به دلیل قرار گرفتن در معرض تشعشعات، دچار نوعی جهش یا تکامل سریع شدهاند. اما انجام این مطالعه تنها گام اول در اثبات این فرضیه است.
جمعبندی مشاهدات
این مطالعه نشان داد که سگهای ولگرد در منطقه ممنوعه چرنوبیل از نظر ژنتیکی از سگهای خارج از این منطقه متمایز هستند. این سگ ها الگوهای دی ان ای منحصر به فرد و سازگاریهایی را نشان میدهند که نشاندهنده انتخاب طبیعی قوی به دلیل تشعشعات و شرایط سخت در طول نسلهای متمادی است. دانشمندان اما، “قدرتهای جهشیافته” خاصی را مشخص نکردهاند. این سگ ها تنها تفاوتهای ژنتیکی دارند که به طور بالقوه با مقاومت در برابر تشعشعات و بقا در یک محیط ایزوله شده مرتبط است.
بیشتر بخوانید:
