مطالعه اخیر که در مجله ” ساینتفیک ریپورتس” با عنوان “تحلیل درجا ساختارهای عروقی در دنده شکسته تیرانوسوروس رکس” منتشر شده است ممکن است دریچه ای برای تحقیقات انقلابی در مورد بافت نرم گشوده باشد.
تحقیقات
تیم تحقیقاتی توانسته با استفاده از مجموعه ای از تکنیکهای تصویربرداری پیشرفته، محل خونریزی تی رکس و نحوهی بهبود زخم را بررسی کند. یافته های آنها، نگاهی اجمالی و نادر به فرآیندهای داخلی رخ داده در درون یک دایناسور زنده را در اختیار دانشمندان قرار می دهد. این فرصت، مسیر جدیدی را برای مطالعات فسیلی آینده ارائه می دهد و می تواند درک انسان را از بافت نرم دایناسورها را گسترش دهد.
فسیل تی. رکس مورد مطالعه دارای یک دنده شکسته بود که توجه محققان را به خود جلب کرد. چرا که می دانستند این آسیب عمدتا بهبود یافته می تواند بینشی در مورد بافت نرم دایناسور ارائه دهد. اولین چالش این بود که اطمینان حاصل شود که در طول فرآیند ارزیابی هیچ آسیبی به این فسیل مهم وارد نشده است. چالش دوم این بود که آنها با یک فسیل کار می کردند، نه یک استخوان تازه، که این امر میزان تجزیه و تحلیل قابل انجام را محدود میکرد.
یافته ها
آنها کشف کردند که ساختارهای رگ های خونی که پیدا کرده اند، قالب های معدنی هستند. که عمدتا از کانیهای آهن مانند پیریت و زنگ آهن تشکیل شدهاند. این رگ ها احتمالا از ترکیبی از مواد معدنی موجود در خاک اطراف و احتمالا آهن موجود در خون خود دایناسور تشکیل شده اند. دنده دچار شکستگی شده بود و در حال بهبود بود که تی. رکس درگذشت. اگرچه ما بر اساس فسیل های دایناسورها می دانیم که آنها کجا مردهاند، اما تحقیقات در حال پیشرفت در درک منشا اولیه آنها است.
با نگاهی به آینده، تیم تحقیقاتی پیشنهاد می کند که بررسی فسیل های بیشتر با نشانه هایی از جراحات یا بیماری می تواند اطلاعات بیشتری در مورد زیست شناسی دایناسورها، از جمله نحوه بهبود استخوانهای آنها، آشکار کند. با مقایسه ساختار رگ های خونی در گونه های مختلف، از جمله موجودات زنده مانند پرندگان و تمساح ها، دانشمندان می توانند تصویر جامع تری از سلامت، رشد و تکامل دایناسورها بسازند.
افق های آینده
تکنیک های مورد استفاده در اینجا می توانند برای کمک به یافتن ساختارهای بافت نرم سالم تر به کار گرفته شوند. همچنین می تواند به گسترش درک ما از چالشهای پزشکی موجوداتی که میلیونها سال پیش زندگی می کردند، مانند تحقیقات جدید در مورد سرطان دایناسورها، کمک کند.
ممکن است دیگر بافت نرم اولیه را برای کشف و تجزیه و تحلیل دایناسورها نداشته باشیم. اما اسرار آنها هنوز هم می تواند در استخوانهای فسیل شده کشف شود. دنبال کردن مطالعات آینده که بر اساس کار انجام شده در اینجا بنا می شوند، هیجانانگیز خواهد بود. شاید روزی دقیقا بدانیم که دایناسورها واقعا چه شکلی داشته اند.
بیشتر بخوانید:
