جمهوری اسلامی که فلسفه وجودی خود را بر اساس جنگ و خونریزی تعریف کرده است، امروز هم با کوبیدن بر طبل جنگ افروزی به این راه اشتباه خود ادامه می دهد. در روزهایی که جامعه ایران زیر فشارهای اقتصادی نای نفس کشیدن ندارد، رژیم ایران بجای آتش بس مسیر اخلال را در پیش گرفته است. سران این رژیم و سرداران سپاه به خود می بالند که آبراههای جهانی را بسته اند و باعث ایجاد تنش در بازار انرژی شده اند. کلیت این رژیم بر علیه منافه مردم ایران و جهان می باشد.
اگر به تاریخچه کوتاه جمهوری اسلامی نگاهی سطحی بیندازیم، می توان دید که این رژیم همیشه علیه صلح و آتش بس موضع گرفته است. هر آتش بسی در خاورمیانه بین گروههای متخاصم همیشه با رفتارهای عکس سران رژیم روبرو می شد.
جنگ افروز منطقه
هر تلاشی برای ایجاد صلح و آرامش در این منطقه با سنگ اندازی های جمهوری اسلامی همراه بوده است. برخی تحلیلگران بر این باور هستند که جمهوری اسلامی برای برهم زندن پیمان صلح خاورمیانه در ایجاد واقعه هفت اکتبر نقش اساسی داشته است. واقعه ای که از آنروز به بعد خاورمیانه وارد مرحله ای دیگر از تنش شد. جمهوری اسلامی با مداخله در امور داخلی کشورهای منطقه سعی کرده است تا تلاشهای صلح و آتش بس را بر هم زند. این فعالیتها را می توان در یمن و سوریه و دیکر کشورهای خاوریمانه مشاهده کرد.
وقتی یک رژیمی نه برای رفاه مردم خود بلکه در جهت خلاف منافع آنها فعالیت می کند، یعنی دشمن ثبات و توسعه و آرامش است. سخنرانی های رهبر سابق جمهوری اسلامی همیشه همراه با جنگ و خونریزی و خشونت بود. این رژیم حتی از برقراری صلح و آرامش در داخل ایران هم هراسان است. برای همین اعتراضات مسالمت آمیز را به خاک و خون می کشد. دشمنی با مذاکره و صلح و آتش بس موضوعاتی هستند که با ذات جمهوری اسلامی در تضاد هستند.
