در نتیجهی سیاستهای جمهوری اسلامی، ایران هر روز ویرانتر می شود. این رژیم سیاستهایی را در پیش گرفته است که منجر به ویرانی ایران شده است. فرصتهای تاریخی را یکی پس از دیگری از دست می دهد و بجای تاکید بر صلح و آرامش در منطقه بر طبل جنگ می کوبد. امروز آتش جنگی که مسبب آن سیاستها و فعالیتهای جمهوری اسلامی می باشد، باعث شده تا ایران به ورطه نابودی کشیده شود. این کشور در جهان امروزی به یکی از منزوی ترین کشورها تبدیل شده و تنها دوستانش روسیه و چین هستند. آنها هم عاشق چشم و ابروی ایران نیستند، آنها دنبال منافع خود بوده و بدنبال چپاول ثروتهای طبیعی و ملی ایران هستند.
فرصت سوزی
سران جمهوری اسلامی در روزهای گذشته بار دیگر یکی از فرصتهای تاریخی برای برقراری صلح را در اسلام آباد پاکستان از دست دادند. آنها با پافشاری در فعالیتهای اتمی خود میز مذاکره را بر هم زدند. وقتی سخن از صلح و استقرار می شود، جمهوری اسلامی قافیه را می بازد. با اینکه ایران زیر حملات شدید بود و تهدید شده بود که ممکن است تحت فشار نظامی شدید قرار بگیرد اما این رژیم باز هم اصرار دارد که ایران را ویران کند. تهدید به بمباران برای جمهوری اسلامی اهمیتی ندارد. زیرا این رژیم نه برای رفاه و آزادی مردم بلکه برای بقای ایدولوژی خود فعالیت می کند.
مردم ایران امروز به چشم خود می بینند که این رژیم کمر به همت بسته تا این کشور را نابود کند. با اینکه از لحاظ نظامی ضربات شدیدی را متحمل شده و دهها تن از فرماندهان نظامی جان خود را از دست داده است، اصرار به جنگ افروزی محصولی جز نابودی زیرساختهای ایران را نخواهد داشت.
تنها راهکاری که می تواند ایران را از این معضل نجات دهد، همراهی با خواسته های جهانی است. باز کردن تنگه هرمز و توقف فعالیتهای هستهای و پایان دادن به اخاذی از جهان. اگر برای این رژیم آینده ی ایران و مردمش ارزشی دارد باید همین امروز این مفاد را قبول کرده و اجرا کند. پافشاری برای فعالیتهای هسته ای و اخاذی از طریق تنگه هرمز چیزی جز ویرانی و بدبختی برای ایران نخواهد آورد.
