خبرگزاری ها از حمله ماموران نیروی انتظامی به کارگران معترض در گچساران و اهواز خبر دادند. گزارشهای مرتبط با گچساران گویای تیراندازی ماموران نیروی انتظامی به سمت شماری از جوانان جویای کار است. تجمع این جوانان معترض به روند استخدام نیرو در پروژه “پالایشگاه لیشتر” به خشونت ماموران و زخمی شدن عده ای از جوانان انجامید. در عین حال تجمع دیگری در اهواز نیز به خشونت کشیده شد. کارگران معترض با مطالباتی همچون:”الویت دادن شرکت های خصوصی به نیروهای بومی و در نظر گرفتن شایستگی کارگران” در مقابل “شرکت نیشکر دعبل خزاعی” تجمع کردند. این تجمع نیز با خشونت عریان ماموران کلاشینکف به دست جمهوری اسلامی پایان یافت.
لایه های سیستماتیک سرکوب
سیستمی که جمهوری اسلامی بر پایه آن استوار است لایه های مختلفی از سرکوب را به کارگران تحمیل میکند. این سرکوب، آشکار و پنهان، به اشکال مختلف زندگی این قشر را تحت تاثیر قرار میدهد. از لایه های اولیه این خفقان اجتناب استخدام نیروی های بومی این مناطق و دادن اولویت به استخدام افراد وابسته به سپاه و بسیج است. به گفته شاهدان، کارگران معترض هم در گچساران و هم در اهواز از تحصیلات لازم و شایستگی برخورداند اما با این حال الویت همیشه با کسانیست که دم آنها به گونه ای به سپاه پاسداران متصل است.
لایه دیگری از این سرکوب سیستماتیک سو استفاده این شرکت ها از آب و خاک این مناطق و آلوده نمودن آن بدون در نظر گرفتن نیازهای مردم بومیست. این شرکت ها نه تنها مردم بومی را استخدام نمیکنند بلکه بار آلودگی های زیست محیطی را نیز بر دوش آنها انداخته و با بی توجهی به نیازهای آنها، آنها را از حق استفاده از منابع محلی خود محروم میسازند. حقیقت این است که سپاه پاسداران با رخنه کردن در لایه های مختلف جامعه زندگی مردم را به سیاهی کشانده است.
آخرین و شاید بشود گفت تاثیرگذارترین روش جمهوری اسلامی برای سرکوب کارگران و دیگر اقشار معترض جامعه تزریق ترس و توصل به خشونت است. کارگرانی که به دلیل فقر، بیکاری، گرانی و … تجمعات صلح آمیز را سازماندهی میکنند به وحشیانه ترین روش ممکن سرکوب میشوند. این تنها یک سرکوب نیست، این پیامیست صریح و روشن برای دیگر اقشار جامعه: “جواب اعتراض شما گلوله است.”
باتلاق قدرت جمهوری اسلامی
جمهوری اسلامی امروز در باتلاقی قرار گرفته که نمیتواند خود را از آن بیرون بکشد. از سویی مشکلات اقتصادی عدیده گریبان مردم را گرفته است. از سوی دیگر سپاه پاسداران، این نیروی خودسر، با اقدامات خصمانه آتش جنگ را در جهان شعله ور کرده است. در داخل ایران جمهوری اسلامی به هر ریسمانی چنگ میزند تا صدای مردم را خفه کند، در خارج از ایران نیز در گرداب جنگی که حاضر نیست به آن پایان دهد گیر کرده است. در این میان مردم ایران و به خصوص کارگران همچنان با عزم راسخ به سازماندهی اعتراضات به حق خود پرداخته تا بتوانند حق خود را از این سیستم سرکوب و وحشت بستانند.
بیشتر بخوانید:
