ایران امروز در بند است و آزادی و رفاه سالهاست که از این کشور کوچ کرده است. اما دور نیست که پرندگان مهاجر آزادی بار دیگر به این کشور بازگردند و ایران به معنای واقعی کلمه طعم دموکراسی را بچشد. ایران امروز در اسارت عدهای قلیل است که با غصب ثروت و قدرت و سلاح ایران و مردمش را منزوی کردهاند. اما این مردم شایستهی زندگی و آیندهی بهتری هستند. مردم ایران چرا باید بجای بهرهمند شدن از نعمتهای این کشور شکنجه، سرکوب و زندان را تجربه کنند؟ جمهوری اسلامی و مدیرانش اسلام را بمانند وسیلهای قرار داده اند تا مردم خود را به بند بکشند. تفسیر این جمعات از اسلام یعنی سرکوب و ماجراجویی های جنگی در منطقه.
آیندهی سرکوبگران
هیچ سرکوبگری در این جهان آیندهی درخشانی نداشته است. دیر یا زود سرکوبگران دستگیر شده و به سزای اعمال خود میرسند. این حقیقت را می توان در بیشتر کشورهای دیکتاتوری مشاهده کرد. امروز آنهایی که در ایران دستشان به خون مردم خود آغشته است، از عاقبت سرکوبگران دیگر درس عبرت بگیرند. امروز ما شاهد آن هستیم که سرکوبگران در ایران یکی پس از دیگری حذف می شوند. این آیندهی همهی سرکوبگران در جهان امروزی است. باید به صدا و خواستهی مردم خود گوش فرا داد. در مقابل مردم خود ایستادن در برابر انسانیت ایستادن است. اما اگر این سرکوبگران راه خود را جدا کرده و در صف مردم قرار بگیرند می توانند در آیندهی بهتر این سرزمین سهمی داشته و خود و خانوادیشان زندگی عادی داشته باشند.
آیندهی مردم ایران
آینده نه از آن سرکوبگران بلکه در دست مردم ایران خواهد بود. صدای مردم ایران قدرت حقیقی آنها است. امروز باید مردم ایران برای آیندهای زیبا خود را آماده کنند. با اتحاد بین خود رهبران محلی و ملی خود را خلق کرده و برای روزهای آتی حاضر شوند. زمام امور ایران باید در دست مردم ایران باشد. امروز اتحاد رمز پیروزی مردم ایران است.
مردم ایران امروز بزرگترین حمایت جهانی را هم دارا هستند. این لحظهای حساس است که باید به غنیمت شمرده شود و مردم خود را آماده کنند. اتحاد مردم و رهبرانشان علیه جمهوری اسلامی می تواند رفاه و آیندهی زیبا برای ایران بیاورد. سپاه و بسیج هرروز بیشتر نیروهای خود را از دست می دهند و فضا برای مردم ایران بازتر می شود. آینده این کشور را مردم ایران خواهند ساخت.
بیشتر بخوانید: آیا پایان سپاه فرا رسیده است؟
