این روزها سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی با کشته شدن فرماندهان اصلی خود در سراشیبی فروپاشی قرار گرفته است. اما این نیرو چرا تشکیل و چگونه به یک غول تبدیل شد؟ سپاه چند ماه بعد از تاسیس جمهوری اسلامی در اردیبهشت ۱۳۵۸ از اجماع چندین تشکل شبه نظامی تشکیل شد. سپاه پاسدارن انقلاب اسلامی که برای محافظت از ارزشهای انقلاب و در مقابل ارتش تاسیس شد، در طول جنگ ایران-عراق با ایجاد نیروی برون مرزی (نیروی قدس) شروع به ماجراجویی منطقهای کرد.
این نیروی نظامی بعد از پایان جنگ و در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی، با دورماندن از سیاست، به یک غول اقتصادی تبدیل شد. اما این نیرو در طول سالیان، دیگر عرصههای فعالیت در ایران را نیز تصاحب کرد و سرداران سابقش به رهبران سیاسی و مدیران اقتصادی تبدیل شدند.
ماجراجویی های سپاه
در دهه ی اخیر سپاه پاسداران دیگر نه یک نیروی نظامی بلکه به یک نیروی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تبدیل شد. سپاه برای خود هلدینگهای اقتصادی داشت و رسانههای اصلی ایران در اختیار این نیرو بودند. بودجهی میلیارد دلاری داشت و با فروش نفت ایران به ایجاد و مسلح کردن نیروهای نیابتی در منطقه مشغول شد. شعلههای آتش در خاورمیانه را برافروخت و به تنشهای منطقهای دامن زد. کشورهای یمن، لبنان، سوریه و عراق تحت تاثیر نیروهای نیابتی با تنشهای فراوانی مواجه بودند. در داخل ایران هم مردم از یوغ این نیروی سرکوبگر در امان نبودند. هر زمان که مردم دست به اعتراضات مسالمت آمیز می زدند، سپاه باسرازیر کردن نیروهای خود به خیابان به سرکوب مردم خود دست می زد. سپاه اسب خود را بی محابا در ایران و خاورمیانه می تازاند.
جنگ دوازده روزه در خرداد سال گذشته نقطه آغاز فروپاشی این سازمان تروریستی بود. در روز اول این جنگ بیشتر فرماندهان سپاه کشته شدند. همچنین در عملیات مشترک امریکا و اسرائیل علیه مواضع جمهوری اسلامی بیشترین ضربات به سپاه پاسداران زده شده است. فرمانده سپاه و فرماندههان ردهی بالای این نیرو کشته شدند. سپاه نیرویی است که جز تباهی و ویرانگری چیزی برای مردم ایران و منطقه به ارمغان نیاورده است. پایان این نیرو می تواند یکی از گامهای اساسی در استقرار صلح و آرامش در خاورمیانه باشد.
بیشتر بخوانید:
