بالا بردن پاها به دیوار، که اغلب در یوگا به عنوان یک حالت ترمیمی تمرین میشود، فوایدی فراتر از آرامش دارد. این وضعیت ساده پاسخهای قابل اندازهگیری در مغز، ستون فقرات و سیستم عصبی ایجاد میکند، با تغییر جریان خون و کاهش فشار فیزیکی بر بدن فوایدی بسیار زیادی دارد. وقتی پاهای خود را بالا میبرید، جاذبه به بازگشت خون وریدی از قسمت پایین بدن به سمت قلب کمک میکند. این کار فشار روی رگهای پا را کاهش داده، گردش خون را بهبود میبخشد و تورم را کم میکند. قلب نیز کمتر تحت فشار قرار میگیرد، که به بدن سیگنال میدهد وارد حالت فیزیولوژیکی آرام تری شود.
فواید جسمی
حالتی که فواید جسمی و روحی بسیاری را برای ما به همراه دارد ولی متاسفانه در انجام آن غفلت می کنیم. این حالت همچنین سیستم عصبی پاراسمپاتیک را تحریک میکند، که مسئول استراحت و بازیابی است. با کاهش هورمونهای استرس مانند کورتیزول، مغز به حالت آرامش منتقل میشود. این میتواند اضطراب را کاهش دهد، ضربان قلب را کند کند و کیفیت خواب را در صورت تمرین منظم بهبود بخشد.
فشار فیزیکی
یکی دیگر از فواید این حالت، کاهش فشار ستون فقرات است. با دراز کشیدن و بالا بردن پاها، فشار روی ستون فقرات کاهش مییابد و به کاهش تنش ناشی از نشستن یا ایستادن طولانی مدت کمک میکند. عضلات اطراف باسن و کمر شل میشوند و سیگنالهایی به مغز ارسال میکنند که فشار فیزیکی کاهش یافته است. از آنجا که این حالت به تجهیزات یا انعطاف پذیری خاصی نیاز ندارد، بهطور گسترده برای مدیریت استرس، تنظیم سیستم عصبی و بازیابی توصیه میشود.
این حرکت بسیار کوچک اثباتی بر اینکه موقعیت ساده بدن میتواند تأثیر قدرتمندی بر سلامت کلی داشته باشد. حرکات سادهای مانند حالت کودک، پاها به دیوار، شوانا، پیچش خوابیده و حالت پروانه، به کاهش استرس کمک میکند. این حرکات با تحریک سیستم عصبی پاراسمپاتیک، کاهش کورتیزول و آرامسازی ذهن و بدن، تنش را کاهش داده و کیفیت خواب را بهبود میبخشند. تمرین منظم این حرکات آرامش و سلامت کلی را تقویت میکند.
بیشتر بخوانید:
