سرکوبهای اخیر جمهوری اسلامی علیه معترضان مسالمت آمیز بار دیگر چهره سرکوبگر نیروهای این رژیم و سپاه را برای همه آشکار کرد. جهانیان بار دیگر شاهد کشتار انسانهای بیگناه توسط ماشین کشتار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند. این گروه جنایتکار با گلوله های جنگی جوانان ایران را در خیابانهای شهرها نشانه گرفته و آنها را به قتل رساند. امروز مادران و پدران ایران در قتلگاههای این رژیم بدنبال فرزندان خود هستند. هزاران جوان ایرانی هم توسط نیروهای سپاه به بند کشیده شدهاند. سپاه نه یک نیروی دفاعی و یا نظامی بلکه یک نیروی تباهی است که باعث بدبختی و رنج میلیونها انسان در ایران و خاورمیانه شده است. فلسفهی وجودی این گروه جنایتکار بر پایهی قتل و کشتار پایه ریزی شده است.
اطاعت کورکورانه
جمهوری اسلامی برای پیشبرد اهداف شوم خود سپاه را در مقابل ارتش و بسیج را در مقابل نیروی انتظامی ایجاد کرد. برای اینکه این رژیم برای رسیدن به اهداف خود نیاز به نیروهایی داشت که با چشمانی بسته از فرامین رهبرش اطاعت کنند. آنها با چشمانی بسته مردم را به گلوله می بندند، و باعث زخمی و کشته شدن هزاران انسان معصوم می شوند. وقتی می گوییم که سپاه یک نیروی تباهی است، بیراهه نگفته ایم؛ چرا که «تباهی» به معنی خرابی، فساد، هلاک، نابودی، زوال و از دست رفتن کیفیت یا تحریف ارزش چیزی است. این واژه به حالت تباهشدن، نقص، خرابی و نیستی اشاره دارد و در زمینههای عمومی به مفهوم نابودی اخلاقی یا فیزیکی، به کار میرود. می بینیم که سپاه همهی معانی تباهی را در خود گنجانده است. هر جوان ایرانی و خاورمیانه ای حداقل یک تجربهی تلخ با این گروه دارد.
برای رسیدن به صلح و آرامش، ایران، خاورمیانه و جهان باید عاری از این گروه تبهکار شود. تا زمانیکه این نیروها در این منطقه جای خوش کردهاند، روزهای خوش از این منطقه پای بر خواهد بست. بخاطر اینکه از آغاز شکلگیری، سپاه ماهیت خود را بر اساس جنگ و خونریزی تعریف کرده است. برای همین است که همهی فعالیتهایش در جهت جنگ افروزی است نه برای صلح و آرامش. دور نیست آن روزی که ایران و جهان از شر این گروه خلاص یافته و صلح و آرامش به منطقه بیاید.
