باستانشناسان شواهدی از یک مکان آیینی کشف کردهاند که ممکن است مدتها قبل از ظهور حاکمان مایا ساخته شده باشد. یافتن قدیمی ترین مکان مایا که تاکنون مستند شده است، تنها آغاز اکتشافات باستان شناس تاکشی اینوماتا بود. پس از یافتن مکان آگوادا فنیکس که در جنگلهای جنوب مکزیک در سال ۲۰۱۷ مدفون شده بود، اینوماتا و تیمش شروع به حفاری به سمت منطقه پایین تر کرده و یک گودال عظیم صلیبی شکل را کشف کردند.
اینوماتا، محققی از دانشگاه آریزونا، میگوید: درون گودال، رنگدانه هایی از آزوریت آبی در سمت شمال، مالاکیت سبز در شرق و اکر زرد در جنوب، و همچنین صدفهای دریایی که با هدایای سفالی به شکل تبر آمیخته شده بودند درجهت غرب، وجود داشت. بعدا این تیم متوجه شد که گودال صلیبی شکل با کانالهای غول پیکری که به سمت چهار جهت اصلی امتداد یافته اند، همسو است.
گفته ها و فرضیات
اینوماتا میگوید صلیب و کانالها، یک نگاره نقشه کیهانی عظیم از جهان هستی را تشکیل میدهند. کیهان نگاشتها توسط تمدنهای آمریکای میانه برای نشان دادن درک و رابطه فرهنگی خود با کیهان استفاده میشدند. اینوماتا میگوید یافتههای او و همکارانش، فرضیات دیرینه در مورد نظم اجتماعی مایاهای باستان و دلایل دستاوردهای معماری آنها را به چالش میکشد.
برای دههها، باستانشناسان این نظریه را مطرح میکردند که معماریهای عظیم ساخته شده توسط تمدن مایا محصول حاکمان قدرتمندی بود که بر کار و منابع کنترل داشتند. آنها معتقد بودند که این اهرام و دیگر مراکز تشریفاتی، پس از ظهور سلسله مراتب باستانی مایا در حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد مسیح پدید آمده است. در مقابل، فرض بر این بود که جوامع اولیه مایا در روستاهای کوچک با ساختارهای تشریفاتی ساده زندگی میکردند.
مشخصات محل اکتشاف
آگوادا فنیکس منطقهای تقریبا نه در هفت و نیم کیلومتر را پوشش می دهد. که آن را به یکی از بزرگترین سازههای باستانی در تمام آمریکای میانه تبدیل میکند. پس از کشف آن در سال ۲۰۱۷، تیم تحقیقاتی دریافت که قدمت این مکان به ۱۰۰۰ تا ۸۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمیگردد. مدتها قبل از توسعه سلسله مراتب مایا. اینوماتا میگوید: «سوال این بود که چرا این مکان ساخته شده است؟»
برای یافتن پاسخها، او و تیمش فناوری لیدار (تشخیص و فاصله یابی نور) را با کاوشهای انجام شده بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ ترکیب کردند. آنها الگویی از گذرگاههای برجسته، راهروهای تراشیده شده و کانالهایی را یافتند که صلیبهای تو در تو را تشکیل می دادند. این سازه ها همگی در امتداد محورهای شمال-جنوب و شرق-غرب قرار داشتند. در مرکز این الگو، یک محل مسطح مستطیلی و یک میدان قرار داشت، در سراسر آمریکای میانه میتوان این نوع طرح گروهی تشریفاتی را که با مشاهدات نجومی مرتبط است مشاهده کرد . در زیر آن طرح، تیم شکل صلیبی را با رنگدانههای رنگی پیدا کرد. تاریخ گذاری رادیوکربن، سال رسوب آیینی را حدود ۹۰۰ سال قبل از میلاد مسیح تعیین کرد است.
بیشتر بخوانید:
