نهنگهای گوژپشت معمولا تنها سفر نمی کنند. این آبزیان بزرگ معمولا میزبان دهها ماهی مکنده هستند. این شگفتیهای تکاملی به عنوان مکنده ماهی نیز شناخته می شوند. این موجودات سوار بر نهنگها از شپشهای دریایی و سایر سخت پوستانی که روی پوست این پستاندار دریایی خانه می سازند، به عنوان وعده غذایی استفاده کنند. برای انجام این کار، ماهیهای “رمورا” دارای یک باله پشتی بیضی شکل متمایز هستند که مانند یک مکنده تطبیق یافته عمل میکند. برآمدگیهای غشایی انعطاف پذیر باله در صورت نیاز بالا و پایین میروند تا نیروی چسبندگی ایجاد کنند و به آن اجازه میدهند یا به نهنگ بچسبد یا در صورت نیاز آزاد شود و به طور مستقل شنا کند.
اگرچه مکانیک فیزیکی آن به طور کلی درک شده است، زیست شناسان دریایی اطلاعات کمتری در مورد زندگی روزمره ماهی رمورا در کنار نهنگ حامی خود دارند. برای نگاهی اجمالی به این رابطه همزیستی، زیست شناسان دریایی در دانشگاه گریفیث استرالیا تصمیم گرفتند نهنگ های گوژپشت را در طول مهاجرت فصلی آنها در امتداد سواحل شرقی این کشور با دوربین های زیر آب علامت گذاری کنند. تاکنون، آنها نه تنها عادات روزانه ماهی رمورا، بلکه منوی غذایی معمول این ماهی و همچنین نحوه نگاه برخی از نهنگ ها به همراهانشان را نیز آموخته اند.
نظرات محققان
اولاف ماینک، دانشمند علوم دریایی گفت: «فکر میکنم یکی از بزرگترین شگفتیها هنگام بررسی ویدیوهای ضبط شده ازعلامت گذاری هایمان، توانایی رموراها در حرکت آزادانه و بازگشت مجدد بر روی بدن نهنگ بود. حتی در هنگام صعود بسیار سریع به سطح آب و بلافاصله پس از اینکه نهنگ از آب بیرون آمد و به آب بازگشت.» این شاهکار حتی به مواردی نیز گسترش یافت که یک نهنگ به سرعت بالا آمد و سطح اقیانوس را شکافت. بلافاصله پس از اینکه نهنگ به زیر آب برگشت، مشاهده شد که رموراها به راحتی دوباره به میزبان گوژپشت خود متصل میشوند. وی افزود: «دیدن سرعت و چابکی آنها در چندین سواری مختلف با نهنگها شگفت انگیز بود.»
همچنین به نظر میرسد که رموراها با هیدرودینامیک دشوار سفر نهنگها سازگار شده اند. از نظر فنی، آنها مکش ایجاد نمیکنند. در عوض، صفحات پشتی آنها یک اثر خلاء ایجاد میکند که به آنها اجازه میدهد اساسا به پوست نهنگ بچسبند. گونه های رمورا سختگیر نیستند. وقتی شپش دریایی و سایر انگلها در اطراف نباشند، اغلب شروع به جویدن پوست ریخته شده توسط نهنگ میکنند. اما با وجود این رابطه متقابل، به نظر نمیرسد که نهنگها بزرگترین طرفداران آنها باشند. ماینک گفت: «اگرچه آنها احتمالا برای نهنگها مفید هستند، زیرا از سایر ارگانیسمهای میزبان مانند شپشهای دریایی تغذیه میکنند. اما به نظر میرسد نهنگها از حضور آنها بیزارند. ما مشاهده کردهایم که نهنگها آنها را زیر نظر دارند، چندین بار از ب آنها نگا میکنند و سپس دوباره آنها را بررسی می کنند.»
نتیجه تحقیقات
با وجود این دادههای پشت صحنه که از دوربینهای نصب شده به نهنگ جمعآوری شده، تیم ماینک هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری در مورد ماهیهای رمورا دارد. به عنوان مثال، آنها هنوز نمیدانند که آیا این ماهیها هنگام سفر نهنگها به سمت جنوب ودر قطب جنوب، آنها را همراهی میکنند یا خیر. سپس سوال چرخه زندگی کلی آنها مطرح میشود. رموراها در امتداد جریان شرق استرالیا تخمریزی میکنند، جایی که لاروهای کوچک به ماهیهای مکنده مینیاتوری تبدیل میشوند. این ماهیهای جوان برای زنده ماندن باید به سرعت میزبان پیدا کنند.
بیشتر بخوانید:
