بر اساس شواهد فسیلی، حیوانات تقریبا ۶۰۰ میلیون سال پیش به طور ناگهانی پا به عرصه وجود گذاشتند. اگرچه این زمان ممکن است طولانی به نظر برسد، اما زمین تقریبا ۴ میلیارد سال پیش وجود داشته است. دانشمندان با نگاهی به گذشته و بررسی شرایطی که منجر به تکامل حیوانات شده است، درک بهتری از چگونگی پیدایش حیات پیچیده دارند. در مطالعهای که اخیرا درمجله “پیناس” منتشر شده است، دانشمندان علوم زمین دقیقترین تصاویر از جو اولیه زمین در دوران مزوپروتروزوئیک را به دست آوردهاند. این تصاویر سوالات بیشتری را برایشان مطرح کرده است.
دوره مزوپروتروزوئیک، دورهای از حدود ۱.۸ تا ۰.۸ میلیون سال پیش را در بر میگیرد. زمانی که به نظر میرسد اوضاع نسبتا ایستا بوده و هیچ تغییر فیزیکی یا بیولوژیکی بزرگی رخ نداده است. محققان موسسه پلی تکنیک رنسلر و دانشگاه لیکهد، انتاریو، نمونههایی از کریستالهای نمک سنگ با قدمت ۱.۴ میلیارد سال را به دست آوردند. آنها بستههای مایعات و گازهای به دام افتاده در سنگهای هالیت را تجزیه و تحلیل کردند تا ترکیب شیمیایی جو در آن زمان را تعیین کنند.
نظرات و یافته ها
جاستین پارک، نویسنده اصلی این مطالعه گفت: «احساس فوقالعادهای است که نمونهای از هوا را که یک میلیارد سال از دایناسورها قدیمیتر است، مطالعه کنید.» دادهها نشان داد که جو مزوپروتروزوئیک غنی از اکسیژن و حاوی چندین برابر (۳.۷ درصد) سطح اکسیژن امروزی بوده است. دیاکسید کربن حدود ۱۰ برابر بیشتر از الان است که با وجود جوان بودن خورشید و عدم گرمای کافی، میتواند آب و هوای گرمی را ایجاد کند. نویسندگان این مطالعه تخمین میزنند که با توجه به اینکه خورشید حدود ۷۰ درصد از خروجی فعلی خود را تولید میکرد، دما تنها حدود ۸۸ درجه فارنهایت بوده است.
بنابراین، اگر سطح اکسیژن و آب و هوا برای حیات حیوانات مناسب بوده است، این سوال مطرح میشود که چرا حیوانات تا صدها میلیون سال بعد روی زمین ظاهر نشدند. پارک توضیح داد: «این دادهها ممکن است نشاندهنده یک رویداد اکسیژن رسانی کوتاه و گذرا در این دوره طولانی باشد. زمینشناسان به شوخی آن را “میلیارد خستهکننده” مینامند.» از سوی دیگر، همانطور که نویسندگان مطالعه اشاره کردند، جلبکهای قرمز در این دوره ظاهر شدند و از طریق فتوسنتز اکسیژن را به جو اضافه کردند. سطح بالای اکسیژن ممکن است نشان دهنده این باشد که جلبکهای فتوسنتزی در حال تنوع و فراوانی بودهاند. پیشنمایشی از نقشی که آنها هنوز هم در چرخه اکسیژن جهانی امروز ایفا میکنند.
دست آورد
بنابراین، کپسولهای زمان کوچکی که شرایط باستانی را در سنگهای هالیت حفظ کردهاند، شواهدی در مورد چگونگی تکامل جو زمین و حیات ارائه میدهند. دانستن اینکه زمین ۱.۴ میلیارد سال پیش چه شکلی بوده است، میتواند درک بهتری از آنچه هنگام جستجوی حیات در سیارات دیگر باید جستجو کنیم، به ما بدهد.
بیشتر بخوانید:
