
روزنامه کیهان از اجرای مخفیانه سهمیهبندی نان در خوزستان و زنجان خبر داد و نوشت این اقدام بدون اطلاعرسانی قبلی، موجب هجوم مردم به نانواییها و درگیری لفظی شده است. یک مقام دولتی در خوزستان اعلام کرد طرح مدیریت خرید نان در سراسر کشور اجرا میشود، اما خرید روزانه مردم محدود نیست.
وقتی اولویت یک حکومت به جای بهبود زندگی شهروندان، گسترش نفوذ منطقهای، حمایت پرهزینه از گروههای مسلح، نمایش قدرت نظامی و تداوم تنش با جهان باشد، منابع ملی به جای آنکه صرف اشتغال، آموزش، درمان، زیرساخت و رفاه عمومی شوند، در مسیرهایی هزینه میشوند که سود مستقیمی برای مردم ندارند. نتیجه چنین سیاستی، افزایش فشار اقتصادی، انزوای بیشتر، دشوارتر شدن تجارت و سرمایهگذاری، و کاهش مداوم ارزش پول ملی است.
محتاج کردن مردم به تکه نانی
نان یکی از اقلام اساسی در سفره های مردم ایران می باشد. درحالیکه قیمت گوشت و لبنیات سر به فلک کشیده است، این رژیم یک نان خشک را هم برای مردم زیادی می بیند. نان مردم، عزت مردم و حق مردم برای زندگی شرافتمندانه نباید قربانی ماجراجویی، جنگطلبی و تصمیمهایی شود که بدون شفافیت و پاسخگویی اتخاذ میشوند.
جمهوری اسلامی و بهویژه نهادهایی مانند سپاه پاسداران، در شکلدهی به بخش مهمی از سیاست منطقهای و امنیتی کشور نقش دارند. از همین رو، باید درباره هزینه، فایده و پیامدهای اقدامات آنان پرسشگری عمومی وجود داشته باشد. هیچ نهاد قدرتمندی نباید از نقد مصون باشد؛ بهخصوص هنگامی که تصمیمها و فعالیتهایش میتواند بر امنیت، اقتصاد و زندگی روزانه میلیونها شهروند اثر بگذارد.
مشکل اصلی آنجاست که هزینه تصمیمهای بزرگ، اغلب به شکل مستقیم از جیب کسانی پرداخت میشود که در اتخاذ آن تصمیمها نقشی نداشتهاند. مردم با تورم، بیکاری، کمبود دارو، افت کیفیت آموزش و فشار اجارهخانه مواجهاند؛ در حالی که درباره بودجهها، قراردادها، فعالیتهای اقتصادی نهادهای قدرتمند و هزینه عملیات یا تعهدات برونمرزی، شفافیت کافی وجود ندارد. این شکاف میان قدرت و پاسخگویی، بیاعتمادی را عمیقتر میکند.
نان و امنیت
هیچ ملتی نباید میان نان و امنیت انتخاب کند. امنیت واقعی در تقابل با رفاه مردم نیست؛ امنیت واقعی از اقتصاد توانمند، روابط خارجی عقلانی، حاکمیت قانون، پاسخگویی نهادها و احترام به کرامت شهروندان به دست میآید. سیاست خارجی باید در خدمت منافع مردم باشد، نه مردم در خدمت سیاست خارجی.
اگر قرار است ایران از چرخه فقر و بحران فاصله بگیرد، لازم است سیاستهای پرهزینه و تنشآفرین با نگاه واقعبینانه بازنگری شوند. منابع کشور باید به اولویتهای روشن مردم بازگردد: مهار تورم، ایجاد شغل، درمان، آموزش، مسکن، آب، محیط زیست و آینده نسل جوان.
بیشتر بخوانید:






