گروهی که در پی ایجاد تفرقه و جنگ در حال اعتراض به توافق نامه امضا شده توسط ایران و آمریکا هستند در ماههای گذشته پس از اعلام خبر توافق بین دو کشور در پی اعتراض به این توافق برآمدند. اما چرا؟ در برهه ی زمانی که سرکوب و جنگ و مشکلات اقتصادی گریبانگیر مردم ایران است. آیا حل و فصل این مشکلات نباید برای مسئولین در تمام سطوح در راس کارها قرار داشته باشد؟ اینطور نیست. گروه های تندروی اصولگرا در مجلس ایران و در دیگر سازمان های جمهوری اسلامی کمر همت بسته اند که صلح و آرامش را از مردم بربایند.
اولویت اصولگرایان
خوشبختی مردم ایران برای تندروهایی که تحت فرمان سپاه سالها زمام امور را در دست داشتند اولویت نیست. اولویت آنها ایجاد هرج و مرج هرچه بیشتر در ایران و خارج از مرزهای ایران است. به همین دلیل پس از اعلام توافق توسط دو کشور این گروه به سرعت شروع به برانگیختن احساسات نوچه هایشان کردند. که کورکورانه آنها را دنبال میکنند. تجمع شبانه نوچه های تندرو با شعار “قالیباف، عراقچی، پس خون رهبرم چی؟” و ترند کردن هشتگ هایی نظیر “خسارت_محض” نشانه استیصال این گروه و نفرت آنها از صلح است. این اعتراضات در حالی توسط این گروه مطرح میشود که گرانی لجام گسیخته باعث شده گوشت قرمز، میوه و سایر اقلام خوراکی از سبد مردم ایران رخت ببندد. و به اقلامی لوکس تبدیل شود ولی مردم همچنان اعتراضی از سمت این گروه به گرانی نمی بینند.
اعتراف به شکست؟
اعتراض این گروه از نمایندگان جنگ طلب مجلس به توافق انجام شده البته گویای نکته دیگری نیز هست. جمهوری اسلامی در این جنگ هیچ دست آوردی نداشت. کشته شدن رهبر جمهوری اسلامی و فرماندهان درجه اول و دوم سپاه پاسداران و ضربات مهلکی که به بدنه جمهوری اسلامی وارد شد آنها را وادار کرد به میز مذاکره برگردند. اعتراض این گروه به این توافق نامه حقیقت شکست جمهوری اسلامی را هرچه بیشتر برای جهانیان آشکار کرده است. امروز مردم ایران شاهد ضجه زدن های اصولگرایان و تندروهایی هستند که تا دیروز فریاد “نه جنگ و نه مذاکره” سرمی دادند. شعاری که خامنه ای، در آخرین اظهارات خود بر آن پافشاری کرد.
امروز اصولگرایان در تمامی سطوح جامعه در پی برهم زدن توافقی هستند که افق صلح و بهبود اقتصادی را برای کشور امکان پذیر کرده است. توافق صلح میتواند شکوفایی اقتصاد ایران را به همراه داشته باشد. کسانی که از این توافق ناراحت و دست به اعتراض زده اند ثابت کرده اند که تنها زمانی صدایشان را بلند میکنند که اوضاع برای مردم به سمت بهبودی باشد. بهبودی اوضاع برای مردم ایران به معنای مرگ تدریجی این گروه و جنگ طلبی های بی حد و حصر آنهاست.
بیشتر بخوانید:
